شمارهٔ ۳۷۵

و واعظ قزوینی
0 Altın Yaprak
با چنان وحشت ز شوق رحمت آمرزگار روز مرگم هست چون شام غریب روزه دار خوش گرفتار طلسمات علایق گشته یی در شکست آن ترا لوحیست هر سنگ مزار مرد در پیری ز اندک سختیی یابد شکست زآب و رنگ افتد نگین وقتی که گردد نامدار عقل اگر قاضی است بر بی اعتباریهای عمر محضری پر مهر باشد صفحه هر لاله زار همچو حلوایی که بهر مرده سامان میکنند هست شیرین کاری از دل مردگانم ناگوار گر ز بیقدری کسی امروز ما یاد نکرد یاد ما بسیار خواهد کرد واعظ روزگار

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.