شمارهٔ ۳۸۶

کشد کلفت ز دنیا کم بود هرکس به تمکین تر ازین رو آب را از خاک باشد جبهه پرچین تر بود منعم ز زر خوشحال و ما از بی زری ناخوش ز زر گل رعنا بود از پشت رنگین تر به راه بندگی دنیا مددکار است سالک را که از آلودگی با خاک گردد آب زورین تر بود کوتاه عمری کان بود با پیچ و تاب غم که گردد نارساتر زلف چون گردید پرچین تر به قدر طاقت خود فیض از جانان برد هرکس شود از مهر گل بی رنگ تر یاقوت رنگین تر سبک روحی طلب تا تشنه وصلت بود هرکس گوارا نیست هر آبی که در وزنست سنگین تر به چشم هرکه او لذت شناس بندگی باشد به یاد دوست بیداری بود از خواب شیرین تر مکن امسال خود واعظ تلف در فکر آینده که تا وادیده ای پار است و پارین بلکه پارین تر