شمارهٔ ۴۹۰

ما ز هر عشرت دنیا بسخن ساخته ایم بلبلانیم و ز عالم بچمن ساخته ایم خون خوردیم و ز ادب نام لب او نبریم به انار دل از آن سیب ذقن ساخته ایم کام ما نیست بجز رخصت بوسی ز لبش ما بیک حرف از آن میم دهن ساخته ایم دلنشین تا شده ما را شکرین گفتارش با دل تنگ از آن تنگ دهن ساخته ایم ز آن جهان تافته رو واله دنیا شده ایم ز آن همه سرو و سمن ما به دمن ساخته ایم غافل از یاد حق و شاد که از اهل دلیم ما از آن شمع فروزان بلگن ساخته ایم طول عمری ز جهان یافته بی حسن عمل ما ازین چاه ز یوسف برسن ساخته ایم زنده در گور چه از گرد کدورت باشیم ما که با مردن بی گور و کفن ساخته ایم از سفرهای جهان فایده ما این بود که بآسودگی کنج وطن ساخته ایم زینت دل غم یار است و غم دین واعظ ما از آنها همه با زینت تن ساخته ایم