شمارهٔ ۵۲۹
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
خویش را آزاد خواهی صید دام دوست کن
از غم عالم بخر خود را غلام دوست کن
چون به مجلس پا گذاری اول از روی ادب
دست رد بر سینه خود نه سلام دوست کن
هر دو عالم را اگر زیر نگین خواهد کسی
گو برو نقش نگین دل بنام دوست کن
تخت دل را تکیه گاه شوکت یادش بساز
بر دو عالم سروری از احتشام دوست کن
تا بکام دشمنان خود را نبینی روز و شب
خویش را واعظ ز ناکامی بکام دوست کن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş