شمارهٔ ۵۵۲
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
غیر محرومی رویت نبود کار نگاه
نیست جز حسرت دیدار تو دربار نگاه
هرکجا میروی ای شوخ همان در نظری
چه شبیه است خرام تو برفتار نگاه
بسکه اشک از غم او ریخته ام چون رگ لعل
نتوانم گذرانید ز خون تار نگاه
چشم لطف از تو نداریم از آن روی که نیست
چشم بیمار تو را طاقت آزار نگاه
بزر لخت جگر دیده نمی پردازد
بسکه گرمست ز رخسار تو بازار نگاه
زور سر پنجه خورشید رخش را نازم
که برون برده ز دست نظرم تار نگاه
غنچه شد دیده واعظ ز ادب پیش رخش
شوق گو باز کند این گره از کار نگاه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş