شمارهٔ ۵۶۹

و واعظ قزوینی
0 Altın Yaprak
پسند دوست نبود خود پسندی من و بیچارگی و دردمندی قدم مگذار از پستی ببالا که بد افتادنی دارد بلندی ز حق چشم دلت را بسته دنیا که باشد کار جادو چشم بندی نباشد چون گلاب و گل گواهی که ریزد آبرو از هرزه خندی گریزانند پاکان ز اهل دولت کند پهلو تهی آب از بلندی چه آسان خویش را واعظ بصد عیب پسندیدی باین مشکل پسندی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.