Ben Bir Şiire Yüreğinden Başlarım

ben bir şiire ellerinden başlarım sokağın ucu büyütür seni bilirim hayat martılara sürününce bir mektup daha çıkarılır hüzne ben bir şiire ellerinle başlarım van gölü açar içim kar yağar unutmaya açık gözlerime omzunda bıraktığım o küçük uyku bütün uykulara nöbetinle başlarım sesini anınca deniz gözlerimde düşleri buluşur martıların rüzgârın huzuruna sokulur dalgalar bir iskele yanar tenezzülsüz yalnızlığa ben bir şiire alevinden başlarım ben bir şiire yüreğinden başlarım dizeler kanatır bakışlarımı teslim olur bütün mahzunluklar gülümsemeler bükülür yüzüne ben bir şiire yüreğinde başlarım dizlerimde gurbeti uyur ağrılar kanar bir ot yarı biçilmiş ucundan günün yarımlığına ben bir şiire çığlığından başlarım