بخش ۳۳ - صفت کحّال
و وحیدالزمان قزوینی
0
Altın Yaprak
کحال که دلبری فن اوست
چشمم روشن ز دیدن اوست
از بسکه فقیر و خاکسارم
گردیده چو توتیا غبارم
از میل رهش دو دیده ی من
گردیده چو میل سرمه روشن
شد سبزخط از رخ نکویش
چشمست غبار دار رویش
خاک ره آن نگار ساده
هر گاه به دست من فتاده
هم بیخته هم خمیر کرده
چشمم به سه آب و هفت پرده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş