شمارهٔ ۱۴۰

و وحشی بافقی
0 Altın Yaprak
ماه من گفتم که با من مهربان باشد نبود مرهم جان من آزرده جان باشد نبود از میان بی موجبی خنجر به خون من کشید اینکه اندک گفتگویی در میان باشد نبود بر دلم سد کوه غم از سرگرانیهای او بود اما اینکه بر خاطر گران باشد نبود خاطر هرکس ازو می شد به نوعی شادمان شادمان گشتم که با من همچنان باشد نبود وحشی از بی لطفی او صد شکایت داشتیم پیش او گفتم که یارای زبان باشد نبود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.