شمارهٔ ۱۴۰
و وحشی بافقی
0
Altın Yaprak
ماه من گفتم که با من مهربان باشد نبود
مرهم جان من آزرده جان باشد نبود
از میان بی موجبی خنجر به خون من کشید
اینکه اندک گفتگویی در میان باشد نبود
بر دلم سد کوه غم از سرگرانیهای او
بود اما اینکه بر خاطر گران باشد نبود
خاطر هرکس ازو می شد به نوعی شادمان
شادمان گشتم که با من همچنان باشد نبود
وحشی از بی لطفی او صد شکایت داشتیم
پیش او گفتم که یارای زبان باشد نبود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş