شمارهٔ ۱۷۹

عشق گو بی عزتم کن عشق و خواری گفته اند عاشقی را مایه بی اعتباری گفته اند کوه محنت بر دلم نه منتت بر جان من عاشقی را رکن اعظم بردباری گفته اند پای تا سر بیم و امیدم که طور عشق را غایت نومیدی و امیدواری گفته اند پیش من هست احتراز از چشم و دل از غیر دوست آنچه اهل تقویش پرهیزکاری گفته اند راست شد دل با رضای یار و رست از هجر و وصل آری آری راستی و رستگاری گفته اند من مرید عشق گر ارشاد آن شد حاصلم آن صفت کش نام موت اختیاری گفته اند زیستن فرع ست وحشی اصل پاس دوستی ست جان و سر سهل ست اول حفظ یاری گفته اند