شمارهٔ ۱۸۳
و وحشی بافقی
0
Altın Yaprak
پی خدنگ جگر گون به خون مردم کرد
بهانه ساخت که شنجرف بوده پی گم کرد
تبسمی ز لب دلفریب او دیدم
که هر چه با دل من کرد آن تبسم کرد
چنان شدم ز غم و غصه جدایی دوست
که دید دشمن اگر حال من ترحم کرد
ز سنگ تفرقه ایمن نشست صاف دلی
که رفت و تکیه به دیوار دیر چون خم کرد
نگفت یار که داد از که می زند وحشی
اگر چه بر در او عمرها تظلم کرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş