شمارهٔ ۱۸۳
م میلی
0
Altın Yaprak
دل من چون مرغ بسمل دمی آرمیده باشد
که به خاک و خون به راهش دو سه دم تپیده باشد
ز ستمگری پیشمان شده و در اضطرابم
که ز کرده ها مبادا المی کشیده باشد
چو رسد رقیب غمگین ز پی تسلی خود
دهم این قرار با خود که ترا ندیده باشد
چو رقیب دید سویم به دلم فتاد آتش
که به خاطرش مبادا مه من رسیده باشد
چو رسد رقیب خوشدل شود اضطرابم افزون
که مگر ز مرگ میلی خبری شنیده باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş