Atıf-4-(ahmet Arif Anısına)

-Haziran Sarı Sıcak- resmi geçit yapıyor meydanlarda heykeller her haziran gelende sarı sıcak kan kızıl keser Hey sen koca usta haziran sevinci hüzne boğan uyumayan yaşamı duyan duyuran gecenin zifiri karanlığına ışık olan yıl 365 gün de bir gün tarih düşüren kaç kez dilimize doladığımız kaç kez aklımıza kazıdığımız "hasretinden prangalar eskittiğimiz " varlığınla gittin ya yoksun işte yine bıraktığın gibi işler tersine akıyor akmasına ama dicle buruk bir bozlak türküsünde seninleyim geceden haziran kan kızıl kesti duymadı görmedi gidenleri bağ bozumu kısık sesli sevgili duymadı koca usta harında ateş duymadı bak haziran nazımla senden önce kanadı zaman dilimi bu ya titredi haziran sancısı giydi yitimin hüznünde elbisesini üşüdü kaldırımlar haziran buz kesti gidenleri unutmadık koca usta emeğin alın terinin namusunda yazdık unutulmazlığa tarihin altın sayfasına o büyük gün geldiğinde insan seli kalabalığında eller ellerde zincir olup birlikte olacağız alanlarda