Ay Kızın Gece Kayboluşunda

onulmaz zamanların sancısı büyürken yalnızlığımın türküsünde o bir çift bakan güzel göz kimin için parlayacak diye düşünürüm bir başınalıkların hazan sarısı yaprak titremeleri yeşilinde üşürken benliğim sarındım nevbahar düşlerimle beklediğim sen misin diye sarındım yıllarca yalnızların koylarında hep kendime puslu gecelerimde rüzgârın bana yolladığı o iğde kokusunda sevdayı hissedebilmeyi ne çok istedim ah be sen kara gözlerinde ay kaçağı bir zamandı beklediğim gece iç denizimizde esen rüzgâr nasılda vururdu bu sensizliğin yoksunlarında gidişlerim bilsen ne hoyrat bir volkandı bekledim durdum içimdeki fırtınanın vuracağı gözlerimle gözlerini deleceğim anı her mevsim sana idi /çoğalışlarında büyüdükçe büyüdün benliğimin zap suyu ağıtında acımı acı yol vermesi zordur zigana geçidi savruluşlar okyanus fırtınası yüreğimin sana atan sevgisi nice muson yağmurlarda yıkandı aysız bir gece idi gelişin sende anlamlandı sende tamlandı anılar bir demdi geceye kara hüzünlerimizde dalgın su her demsin karam özlemin gözlerinde bitmedi