Bilirmisin Ne Haldeyim

Bulvarın duvarı ne kadar yüksekti Kordon boyunda dolaşırken Güneşle yükselmiş ağaçların gölgesi Gölgelerimiz yola vururuken yetmezlerde.. Ne kadar çok istedikse Gözlerimiz bir türlü buluşamadı gittide Ellerini tutmak istedikçe Sen bir yana ben bir yana Kaybolduk yitik yankıların kalabalığında.. Dönülmez bir akşamdır kendinde çoğalmalar Gün batışında ufuk kıpkızıl yalnızlıkta.. Zaman akıp geçiyor Zamanı iyi yaşamak gerek dersin ya Bu kaçıncı yıkılıştır ey ömrüm Nasıl geçer bilirmisin sensiz yoksun zamanlar Avunmalar yetmez ki bir can bir canı ister Can bu sarmış bir kez çekerde çeker Yürek ipine asıldıkça zaman geçmek bilmez.. Ölgün zamanlardan Dem vuran yoksun içsel bir kaçışta yalnızlık Kendi sesinde çoğalmaya Açılır her kapı sonsuzluğa Yalın kılıç soyunur gece karalarında sensizlik Sanma ki bilmiyorum sen benden gittin gideli Gece yıldız düşürür gözlere gel gör beni sende.. Yıkarmı bu aşk bizi erdeminde Biz ki yılların hengamesini devirdik Güneşe hasret nice güneşsiz sokaklardan geçerek Salmışız yürek ipimizi Engin denizlerin fiyorlarında dalgalarda sesimiz Ne yana çıkarsa çıksın yediğimiz vurgunlar Yazsın bu tarih bizi.. Ucu yanık bir mektup değildir yazdığımız Yaşadığımız yaktığımız nicedir geceler.. Geçmişten kalkan gemidir geleceğe sevdamızı taşır Boğar mı hıçkırıklarımızı dört bir yanımızda yangınlar Kendi sesinde çoğalmalardan geceleri yırtarak İki ucu paslı bir bıçak iki yakada dar bir boğaz.. Çatlayacak bu gün çatlayacak bir gün Ben yanarım bu yakada hep sana Yürek dayanır duvarına çoğalmalar adına Geceyi yakmak tutuşmak en karasında Güzel gözlerinde mavileri karşılamak Bembeyaz sabahlarda..dostluğa sevdalara..