Can Sıcağısın Canımda

Olmak ne yüreksiz salınışlarda Öylesine edilgen kılmak yaşamı Har içinde ne zaman ne mekânda Bölünmüş çatlayan tohumda açacak Her an yaşanarak acısı ağır bassada Ben sana sen bana kana(ya) caksın Sen bana tutunacaksın aynılaşmadan Ben sana tutunacağım yabancılaşmadan Boynun eğen güneşi çağıran o bakışta Gözüme kaçan gözündür özümde Uzanan bir yastık altı eldir altında Salar ay parıltılı gece kendini güne Güneş yıkar dünyayı altın sarısı saçlarıyla Akarsın süzdüğün gerçek ve güzelliklere Düşüne düşülürde üşünür can üşünür Yol yolcu bir yanda sen öbür yanda Yollar yol alır seni bana beni sana götür Ne olur hiç üşüme can sıcağısın canımda