Düet-5-hükümsüz

savunamadık kan gülleri şafaklarında sevdam kimliğini kaybetti hükümsüz kaldı -oysa bil ki - gece onulmaz sancılarında özleminle kıvrandırırken sen yeniden doğuşu müjdeleyen ben sende doğuşu bekleyen aklıma düştün yine -hiç duydunuz mu- rüzgârı toplayıp mavi bir yelkenlide deniz geçsin istiyor gecenin içinden üstelik rotasız çatlak mendireğiyle -böyle mi olacaktı- sahipsizliğin kuytu köşelerinde itilmişliğinde çocuk gibi bir gül ki ayaklar altında savrulur darmadağın yaprakları dillere dolanan vurgun yemiş aşkların şarksında -tutulmuşluğum- fesleğen kokulu dağ çayırları saçlarında savrulurken yangın bakışlarından geçerken bir ceren düşüncemde tam buldum derken mavilere çağlayan ben hayal gibi kaybolup gittin sen gittin ben bittim -şimdi- işgal edilmiş ülkeyim sevdam esaretin hükümsüzüm bozukları biriktiriyorum bütünleyip savrulacağım zamana az kaldı uzakta olsan da ardım sıra el salla bitmedi Çağla Dağ-Vedat Koparan 20.07.2006