Gecenin Koynunda

-Buzullardan Bir Bıçak Kesiyor Yokluğun Bağrını - sen durgunluğun içinde doluca akan içtikçe içilesi doyumsuz bir pınarsın çatlayan bir ağrıydım senden öncesi senin varlığın sıcaklığın ısıtıyor benliğimi içinde olduğum yalnızlığın soğuklarında içimin fırtınaları kabarıp dalgalanmakta gecenin sessiz kör karanlığında belki de sen en derin ram uykuda bir telaş alacası yoksun zamanda kafam berbat yüreğimde bir ağrı bir yandan yaşamın günlük vurmaları bir yanda sensiz zamana çağrı güneşi gerçekle sıvamalı savurmalı yalanı sevda bu koca bir kazan yürekte kaynamalı daha ne duruyorsun zamanı bizde yakmalı aç benliğimiz tenimiz sırtlan gibi kudurmalı (insan sevgisini açıkça söylemeli ürkek sevdalara düşmemeli geçmiş zaman söylencesi değildi bu sevgi seli zaman ne olursa olsun yaşanacaklar duyduklarımızla hep birdi) zorluda olsa şimdi daha güzel geçecek alaz gece gecenin karanlık koynunda bir sen ışıldayan düşlerde geldim sürgünüm uzak diyarlara sürgünüm gözlerine seni içiyorum seni, bitmesin gece bitmesin diyorum -Gecikme bir telaş büyütür seninle,Bir sen büyürsün bende- Kanayan yalnızlıklarımdan, Koparırcasına öpüyorum günü dudaklarından-