Geldiğim An

-Sensizliğin İz Düşümü Ihlamur Kokusunda- bir gece vaktidir son yağmurlarda camlar buğulanmış el ayak çekilmiş iz düşümü ateş topu an kopar bir parça buzul dağlarından sen yoksunluğuna gözlerin uykuya dem vuran hali kırpmış gökyüzü kirpiklerini seni söyler türküler ninnisinde bir ben uyur sevgi dolu gözlerinde ya bir güz gelende eylül hüznünde ya sevgi çiçekleri bahara dönende maviler darmadağın yırtık gökyüzümüz yağar sensizliğe sığırcık sağanakları tüter benliğimde eski bir zaman sancısı koşar gelir bir çocuk çığlık çığlığa gözlerinde ağlamayı veren yağmurlarla yüreği avuçlarında bir mayıs sabahında dilinde mavinin karanlığı delen ıslığı benliğinde vurgun düşler sağanağı yorgun ve yangın mavi taşır yılların izini sevgi kelebeği dolanır gecede uçuk düşleri deli taylar vurgunu öper alnını rüzgar kaçağı bir buluta sarılı gecenin koynunda yıldız tufanı hey gidi seni çağırırsın beni bil ki öyle gelmişimdir sevgili