Gelişine

(Yaşam burgacında kıvrımlı bir ada kırık dalgaların ak köpükleriyle yıkanan Essin poyrazlar yaz sıcağında üşümelere, çağlasın dalgalarda hazan hüznüm Aysız gecelerde uzasın özlemin bir ben kalmışım kıyılarında sarsılan Varsın yansın yoksun kalışlarında bağrı yanık günün) Ne desem ne yazsam az gelir Ne yöne baksam ne düşünsem Karşıma hep bir sen çıkar Sensizliğin labirentlerinde Daralır sözcükler Bir nehir akışında kıvrımların dar alanında Sıkışır düşünce sularım girdabında Anlam kazanır derinliğinde erir gider bir ben Sevinci sen olan Yitiktir sensiz her an Gel etme beni sensiz koyma Buralar ıssız bir çöl olur Kırılır sevgi çiçeğinin dalı eğer boynunu Uçamaz yoksunluğa düşen özgürlük kuşu. Puslu bulut çökende Rüzgâr alır savurur bir dağ yangınına Şarkılar sensizliği söyler Bir hüzün düşer ardın sıra Rengi solar günün Yanar Ak'ım, yeşil'im, kahverengi'm ela'm, mavi'm, kırmızı'm Sağanaklar sonrası gökkuşağım Kara'(m) lar bağlar Hazan vurgunu yemişçesine Döker yapraklarını ağaçlar Nefesi daralır ömrün Yaşam ormanında Bu sessizlik bu sensizlik Güneş küstüren Sancılar büyütür Kel tepeli horoz erken ötüşünde Yüreğimin sesi sesinde Benliğimde dinmez bu senli fırtına Gözlerimi saldım gidişlerine Gelişini gözler.