Günce

Onulmaz akşamlarda kaybolmalar Ele avuca sığmaz kaçak bir rüzgar Eser yitiklerin koylarında Çocuk sevincinde sevda Tutunmuş bir yağmur bulutuna Islanır yağmurun gözyaşlarında … Martılar yarışır Dalgaları yaran yolcu vapuruyla Birbir gözlere bakarım Herbiri ne çok şey anlatır Dalar giderim Vurgun kalan yüreğim Kaybolur sensiz o kentte.. Gece yine sarmaşık sensizliğin derinliğinde Ay doğuma sancılı puslu bulutları yırtarcasına Akşamdan kalma kırıkları toplarım Sarmanı isterim kaybolmalarda Nasılda üşürüm yokluğunu duydukça.. Gün uyanırken sisler içinde Pigme gölgeler uyanmamıştı daha Deniz hafif dalgalı güneş alaycı Yaprakta bir çiy damlası titrerdi Yalnızlık istiridye içe kaçışlarda Zaman çekip alıyor içimden Işık duvarı delip geçerken Gülen yüzüm karalarında bitiyorum.. Nasılda acı geldi Oysa şekerli severim çayı kahveyi Yılların gölgesinde ıslandığımız Söylencesi yazılan yitiklerde Yarım kalan sevdanın hüznüydü O vurgun yaşanmamışlıklarda aşk Şimdi yokluğunun sızısıdır yürekte günce.. Kırık aynada kaldı Çok yanılgı aldanışta Ayrılıkta çocuk yanım ayak ucunda Soğumalar bekler buzul düşümü Lacivert hüzünleri demler denizler Ne kadar çok açım Ne kadar çok muhtacım Ellerim ki doyumsuz Uzanır boşluk kadar sana Aynı göğü kucaklarız Kapaklanırım toprak toprak karalarına..