Haykırış

hep yürüdüğümüz amaçlı amaçsız bir başınalığımız avareliğimizde öğlen güneşi rehavetinde iç geçen bir şekerlemede dalıp gittiğimiz sokaklar tozu dumanı tarumar hey meydanlar insan seli akıyor kaynıyor uyanın sabah oldu günaydınlar meydanlar ne kadar dolu ne kadar boşlar duyulmuyor zemheri ayazı bu yalnızlıklar duyulmuyor aşkın isyanın ateşinin sesi duyulmuyor yoksa sağır mı kulaklar neye açık neye tıkalı hey gidi yollar hey gün ola gün ola heyamola de kaptan onca yoksun onca kırıklarda kavuşula sarmaş dolaş sevda sevgiliye sarıla narin sevda çiçeği kaldır başını hadi uyanışa aldım kazanımı geçirdim başıma