Herkes

herkes yalnızdır ötekinin yalnızlığı gecelerin üşüdüğü kadar herkes yanmıştır sevdiği sevip de sevilmediği kadar herkes acı çekmiştir özlemlerin depreştiği ayrılık ateşi düştüğü kadar herkes bir şeyler yitirmiştir geri gelmeyenlerinde kanatan yoksun kalışların kadar herkes biraz eksiktir tamlanmak ister bütünlerde diğer yan arandığı kadar herkes biraz çocuktur olamayanlar üzülsün üzülürüm ağlayamadığım kadar herkes ağlar göz yaşlarının rengi bir berrak olsa da cinsiyeti yoktur boğumlanıp kalmak ağlayamamak ne kötüdür herkes kırmış kırılmıştır esen her fırtınada kırılan dallarca toplanır mı cam kırıkları gözlerimde herkes boşluğa düşer tutunacak bir el yaslanacak bir omuz yoksa vay haline diren kendi kendine bir ırmak göz yaşları içimde ırmak akar ak umutları mavilere sardım kızıl şafak sancılarında gün kelepçe izi bileğimden yüreğime baskın acıtır taze bir gelincik süt dökümü bahar açar kuş cıvıltılarıyla sarı sevinçler şakırdar gün olur sevdam gün olur hani mavim sen ben olmasa da kırılır yoksunluk zinciri toprağa girdiğim zaman