İzinsiz Geldim

gelmez sormaz halimi bilmez oldun gün şafakları sökün eder mahur besteler söyler sensizliğin koynunda kırılgan maviler şimdi zaman kara bir yalnızlıkta bir gemi gibi fırtınada alabora bu yaşam mendiregi devrik yarılmış ortasından batık pas tutan kıyının dip uçlarında gün alacasında bölünmüşlüğü paramparça karıştır ateşi yanalım yanmak ki ne yanmak uyanmak ki ne uyanmak kızıl bir akşam sefasında gel ay öpsün yıldızlar gülsün kavrulalım güneşin duldasında tam bir labirent içine girdiğim prizmanda köşe bucak kapmaca şimşekler çakar aklımın kıvrımlarında gezinirim sende sen bundan habersiz çaldım seni senden istersen verme izin hayallerimde zaten sen hep benimsin ıskalanan bir aşkta olsa da hüznüm güneşle yıkanan mavileri kuşanır an sevgi mermilerini yağdır beni vur