Mavi Bir Gün Çiz

-Bu Suskunluğun Denizine- gün gözlerinde uyanan bir deniz parıldayan sımsıcak güneş ışıltısı gecelerden süzdüğüm ay ışığı yıldızlardan kaçırdığım parıltısı bir dağ başı susuz kaldığım kızıl güneşlerin doğduğu yamacında çoban çeşmesi acıları sağan bir ülkedir kaynağında susuzluğumda ağzımı dayadığımda deryalarca daldığım doymadığım kana kana doyumsuzluğumla içim yangın sevdaya diner mi bu ateş bu sensizlik bu Afrika tenli geceler yokluğunda kanarken içten içe yanarken bir bende bir sen eser dağ başında sevda rüzgarı eteğinde o yalnız ve dirençle bir başına az suyla ayakta kalmaya dayanıklı kökleri toprağın çorak kara bağrında dertlerin sığınağı bir meşe ağacı hep acı çektiğimizden midir yoksa biz hüznü çok mu sevdikte sevinçlerin farkına varamadık ne küskün açan bir gündü başları eğik güne bakanlarda ayrılıklarda içimizin yangınında onca kırıklıklarla gözlerimizin sessiz akan bir nehir gibi ağlamalarında umutları suya düşen bir yapraktı sevgiliyi yitirmek aşkta geceyi sınırları aşan el salla ötelerden buraya ülkem, sen kokusunda al bir mendil olsun elinde kavgada yarım kalsan da yaşanacaklar adına mavi bir gün çizelim bu suskunluğun denizine