Nevbahar Gözlerin

Gece ışıltıları Sen olmayınca ne kadar huzursuz Gökyüzü lambası görünmez olur Bahçelerde açan çiçekler seni söyler Bir dilek tutarlar Derler ki; bu yürek sana sevdalı Koparmaya çalışılır yaprakları,kırılsın istenir dalları Gecenin soluğuna yürürken vurur sensizliğin soğukluğu Çiçeklerdeki senli nevbahar kokularını içime doldurup Yel kanatlı kuşla uzanırım gün şafağına Ah bir gelin gibi süslenir senler şimdi Tüm ihtişamlı duruşunla o kadar bakirsin ki Hiç terk etmedi maviler,ihanet kurşunu vurmadı al kızıl Hiç pişmanlıklar düşürmedim göğsümde atan sesime Sol yanım terk etmedi Ne seni ne beni bir an bile Yalnızlık kara bir gece gibi kendini gösterse de Hiç unutmadım sesinin sesime dolanışını Hiç unutmadım can ciğer sarmalayan sıcaklığını Hiç unutmadım gecelerin tenimde yanışını Hiç unutmadım günlerin senle uyanışını Şimdilerde çalıyorum senli sevdanın ıslığını Ağla yalnızlık hüznüm ağla biteviyedir giden yaşam Kırılgan düşler ülkesinden bir kuş kanat çırpar Ulaşır özlemine,açar gözlerinde göverenlerde nevbahar