Sarı Ölüm

hareket; maddenin doğal hali devinim; zorunlu ve gerekli söyler a canım söyler durağanlık; çöküşle bitişi durmak yok duracaksan eğer başlasın infazın dansı geçir intihar ipini boynuna yola yordam yolcuya yol daima değiş değiştir kendi içinden dışına pınarların akışında zamanın galibi olmazsan hazırlar zaman yenilgini sobe yapar naniklenirsin onun yok öyle sarı kızlığı sarsak bir sancı tutuk bir gün bu şimdikiler naylon karışımı nasıl burmuş nasıl vurmuş sanki utangaç bir yeni yetme sol kolu omzundan uyuşmuş tıkanır damaların zayıflar kan dolaşımın şişer ayakların göz gözü görmeyen kesif bir sis kaplar görünmez dağların nefes almada zorlanırsın duman çöker puslanır ormanların yılların birikimiyle yenik düşersin alışkanlığına sarı ölüm kara ölümdür yapışmıştır gırtlağına kar düşer ardına bir çığ tufanı eser senli burada bir gün uyandığında bakmışız gözlerde gün solgun düşer yüreğe bir boşluk oturur boğaza bir yumru ne kadar arasak da bakmışız yokuz yıkılır kalır sevgi dağlarımız ne olur ne olur ağlama gözlerim ağlama yüreğim ne olur kov hüzün bulutlarını dağıt gitsin yokluğun sancısını yoksun yoksun işte boynu bükük bir sevgi çiçeği bir ben kalır bastırıp göğsüme acıyı