Sen Renginde Açan

Ne sen beni kandırdın ne ben kandım Sadece en yalın bu kendinde olandı Sevgi aktı, yoktu çaresi Yalancı baharda yalancı bir dolma Dal yaprağa keser uyanır toprak Döner güz bahara Yüzümde kırık bir gülüş açar Kırılan dal ayrılığa Çizer yüreği budak, kanar Her nehir akacağı denizi arar Denizin dalgaları kıyılara akar Her kırılma her akma bir bende beni yakar Gün geceyle öpüştükçe Kabardıkça günün şah damarı Bir başka şafağa açar Vurdukça poyraz vurur Bir başka olur gece hüzünleri Rüzgar gülüm ay yolumu keser Güneş kaybolur,gölgeler önde gider Bırak açsın gelen gün Kaybolmaksa önce ben kaybolayım Sen rengin ayrıcalığında Zamansız vurgunda dökme yaprağını.. (Bu Sevgiyi Sen Bitirmiş Olsan Bile, "Giyin Renklerini Üzerine, Vurdukça Arsızlar Yaprağını, Yeni Bir Renkle Çıkabilmek Gerek 'Yeni Güne …)