Sen Varsın Gececin Koynunda

Yalnızlık gecenin boynunda Yıldızdan bir gerdanlık Uzanır durursun uzak limanlardan Uzanır durursun açık denizlerden Uzanır durulursun Kendini vuran kör karanlıkta Bir yanda ayrılık bir yanda özlem Yummaz gözlerin uykuya Dolanır bir savaşçı usuna Dağda kalmış bir başına Sevdası step rüzgârlarında Özlemin yârin gül bahçesi Gelir kokusu çiğdem çiçeklerle Sarılmışsındır bir başına kalışına Şakır yüreğinin sesi türkün Yırtar gecenin içinden sessizliğin perdesini Gitmiştir hasretliğin yurduna Sarar benliğini o sıcaklık Kavuşmak yaşanası baharla Yıldız düşün kovalarken Bir yaz akşamında Sen varsın gececin koynunda Üşür kalırsın.