Seni Anlatmak

ağır karabasan yoklukla bir bayram daha geldi seni anlatmak seni içimin sızısı kanayan mavi çılgın vurgun sevgi seli çık yaşamımdan dedikçe girersin daha çok içeri her girişin çıkışından beter vurursun yürek kapımı kırar dökersin gün aydınlıklarımı kederdir eş olur yalnızlıklarıma yaralayan söz düşer sol yanıma geçmez zor zaman kırıklar kaç boğum yüzer düşler ummanda uzanır uzaklara bir sende hep bir sen ağlar silinmez anılar kırılır dal düşer yaprak mevsimidir koca çınar kalır çıplak böyle olur her bitişler feryadı figan gözlerde nem içerde sensiz sessiz bir nehir akar gecenin kör karanlığında kalırım bir başıma şafaklar beni alır savrulur vurulurum yaşamın çıkmaz sokaklarında duygu pınarları taşıp dolmuş insan bir pula muhtaç olmuş gün gelmiş sırtından vurulmuş hançer yarası dil yarası yürek sızısı geceler gebe sevdası vurgun yaralı ben bir kuş başı belalı kırık kanadı bir yol arar kör karanlıktan çıkmalı buruk bir hüzündür geceden güne erende gitme kal desem de gidilen kör saatlerde gün yüzünde uyanır gidişin kalır bende