Çılgın Gönül Gazeli

Kulak verin bu sese dinleyin ey insanlar Yıllardır sallar beni devasa kasırgalar Hayatın baharında erken yedim vurgunu Savruldum bir tarafa oldum yıllar yorgunu Görünmekten kaçındım bulutlara sulara Veba gibi yaşadım düşmanım aynalara Kendim bildim bileli hep gölgemle savaştım Don Kişot´u dünyada sanki tekrar yaşattım Başı boş itler gibi dünyayı arşınladım Bu da yetmezmiş gibi güneşi kurşunladım Dağlara çelme taktım çaldım yerden yerlere Yıldızları saydırdım öte git diyenlere Radarlar yerleştirdim ağaç doruklarına Rüzgarı yakaladım sıktım topuklarına Kuyruklu yıldızları uçurtmama doladım Bir Eylül akşamında ısırganı daladım Kükredim meydanlarda kafa tuttum devlete Kuşluk vakti yürüdüm sürgün gittim gurbete Ve öyle gelip geçti heba oldu seneler Ve duruldum sonunda ıslah oldu dereler Artık noktayı koydum bu çılgın kavgalara İçimde göç başladı ılıman yaylalara Götür beni yüreğim uçur beni oraya Yoksa vuracak bir gün deli gönlüm karaya