شمارهٔ ۵۶

پس از مرگ تو گیتی جاودانی واویلا واویلا صد واویلا سیه پوشد به مرگ زندگانی واویلا واویلا صد واویلا تو محمل بسته زین خونخواره منزل واویلا من از دنبال محمل خروشان چون درای کاروانی واویلا واویلا صد واویلا به غیر از جعد مشکین گیسوانت واویلا که از خون ارغوانت کسی سنبل ندیده ارغوانی واویلا واویلا صد واویلا گذشت این تیر زهر آلوده پیکان واویلا مرا از جوشن جان فغان ای آسمان زین شق کمانی واویلا واویلا صد واویلا بهار هستیت از باد گستاخ واویلا فرو بارید از شاخ نچیده یک گل از باغ جوانی واویلا واویلا صد واویلا سپاه کوفه و شام از چپ و راست واویلا پی یغما چو برخاست عزا شد انس و جان را شادمانی واویلا واویلا صد واویلا چرا چون چنگ نخروشم کز ایام واویلا ترا در حجله کام سرود ناله شد صوت اغانی واویلا واویلا صد واویلا اگر خود زعفران را خنده زاید واویلا چرا گریه فزاید مرا دیدن به چهر زعفرانی واویلا واویلا صد واویلا غمت زد ای غمت ماتم جهان را واویلا زمین و آسمان را صلای سوگ و سوگ جاودانی واویلا واویلا صد واویلا مرا بعد از تو سوری سوگ فرجام واویلا فراهم ساخت ایام سرایم با نوای نوحه خوانی واویلا واویلا صد واویلا جبین دف سینه طبل افغان چغانه واویلا ره ماتم ترانه خروش غم سرود شادمانی واویلا واویلا صد واویلا کرا شد جز تو کشته خاک هامون واویلا کفن آغشته در خون قبای عیش و تخت کامرانی واویلا واویلا صد واویلا