شمارهٔ ۶۶ - به میرزا احمد صفائی نوشته

ی یغمای جندقی
0 Altın Yaprak
فرزندی میرزا جعفر یک تومان ودو هزار چیزکی زیر یا بالا به دیوان دادنی است فروغ دیده مصطفی را نگاشتم بگذراند و کس و کار ایشان را از آمد و رفت پا کار و چوبکی آسوده ماند گوش به زنگ و هوش بر آهنگ باش اگر پرداخت و مشهدی را آسوده ساخت زود آگهی ده که میرزا و من هر دو رنج دلنگرانی و چشمداشت از سامان سینه درکاهیم چنانچه نیارست یا نخواست خود بی کم و کاست از کیسه کارسازی کن و نوشته رسید از ایشان درخواه و مرا آگاه ساز تا راه چاره گشاده دارم و برگ پاداش آماده از مشهدی و یاران اردیب و کار آنها پیوسته جویا زی و در راه چاره چار اسبه پویا باش تا کدخدا سپاس نکلاشد و پا کار هراس نتراشد شتری با بچه در شترهای ما دارد نادعلی را پیدا و پنهان در نگهداشت سفارش کن و پاس اندیش جل و جهاز و برف و بارش خواه تا با این چهار لاشه ما هم بند پنبه دانه و کاه است و انبار آبشخورد و چراگاه اگر پشمی از پشتش کم و یا مویی از دمش خم گردد از تو تاوان یک بختی کوه کوهان خواهم خواست و از نادعلی سخت سخت خواهم رنجید دو ماه است به رنج مرگ شکنج پا درد گرفتارم و روز در تاب و شب در تیمار میرزا جعفر پرستار است و یک تنه با هزار فرمایش گرفتار شبان یک چشمزد نغنود و روزان گامی از دوندگی و پرستندگی نیاساید اگر تو پاداش اندوه یاران وی نبری و کار و کسان او را از خود نشمری من جاودان شرمنده و پیش دوست و دشمن سرافکنده خواهم ماند پاس یاران داشتن و روز در به افتاد کار و آسایش روزگار ایشان گذاشتن نخستین گام مردانگی است و کمین کیش فرزانگی بکوش که بر فرزانگی از همگنان پیش و به پوی مردانگی از همگان بیش باشی تا نامه خشنودی و سپاس مشهدی نرسد دلنگران و فرسوده خواهم زیست نه شادمان و آسوده

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.