شمارهٔ ۶۷

یوسف مصری اگر جمال تو بیند خویش به بازار پیر زال تو بیند ذوق خیال تو برده از دلم آرام تا چه کند باز اگر جمال تو بیند یوسفش آید به دیده گرگ زلیخا دیده به خوابش اگر خیال تو بیند سهل نگیرد خلاص مرغ دل من در شکن طره هر که خال تو بیند هیزم دوزخ کند ز سدره طوبی خازن جنت اگر نهال تو بیند خون که حرام است ریختن به همه کیش گر همه صید حرم حلال تو بیند هر که مه نو بر آفتاب ندیده است گو به رخ ابروی چون هلال تو بیند غنچه شود گل اگر تو رخ بگشایی سرو خم آرد گر اعتدال تو بیند نیست دریغ ار ز دست شد سریغما منزلت این بس که پایمال تو بیند