شمارهٔ ۴۷ - به حاجی ابوالقاسم تاجر قزوینی نگاشته

ی یغمای جندقی
0 Altın Yaprak
بیست و هشتم محرم است قرب اندیش خدمت قبله گاهی حاجی آمدم پریشانش دیدم موجب پرسیدم شطری رنج امیدگاهی ارباب را موافق تحریر حضرت و تقریر روندگان اعادت کرد زیادت از آنچه نگارش توان از هوشم اثر و از خویشم خبر نماندجز دعای صحت پاک وجودش به نقد چاره ای ندیدم اگر یاران تیتال بازم به اغراق زبان بازی معیوب نسازند به جرات می گفتم دردش به دل و رنجش را به جان خریدارم به حقوق صفا سوگند چندان پراکنده حواسم و پریشان قیاس که مزید بر آن متصور نیست چنان وجود مبارک که چون فضل خدایی فیضش عام است و بی بذل اقدامش پخته آمال پخته خواران و خامکاران خام فرسوده آسیب و آسوده فراش باشد اگر چه صباحی دو جای هزار دریغ است من و امثال من که به اقتضای فقدان اثر و نقصان خطر دردی از نهاد دوست نتوانیم پرداخت و گردی بر گونه دشمن افشاند شکسته مزاج و سال ها گرفتار علاج باشیم حکایتی و جای شکایتی نیست توقع از لطف سرکاری آن است که محض وصل ذریعت نوید سلامت وی و مژده استقامت خود و قاطبه بستگان را در طی شطر و سطری دو نگار آورده اگر خود مصحوب ابر و باد است ارسال که پراکنده روان را از بند تزلزل و دل نگرانی رهایی خیزد خالی از اطناب مترسلانه رهی را بی دولت آگهی تاب و آرامش بر شاخ آهو و پرعنقاست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.