Bir Yengi İçimde

her uçurumda ansızın tükenir saldırgan gücüm, çehrem zamanla sessizliğe bürünür. renklerin dansından sonsuzluk dökülür. kısılır avazın yasından sesim, günlerce ifadesiz çırpınır yüzüm. serin sularda dinlenirken hatlarım, sütun gibi çayırlarda sırıtır kabahatlerim. naçiz buluyorum biraz var olan sevinçlerimi, denizin severken sularda mavisini. bir yengi içimde karanlığın yarattığı, âhengidir özlemimde odanın sıcaklığı ve aydınlık kadar hür, sabrım büyür. sevilir mi bilemem böyle bir yürek, yumuşak ve kedersiz, gülümseyen terk edilmiş bir resim gibi, kimsesiz. hep uzaklardan gelirmiş dudak dudağa kenetli merhamet ve sevgi, belki çocuksu bir avuntu benim ki! ya ben olurum cellâdı çilenin sönmeden nefesim, veya sevgiye demir atmış hevesi olurum, herkesin!