Çılgınlığımız İntihardı
Y
0
Altın Yaprak
yansıtamadım ne kem aynalara
ne de buluştuğumuz sarnıçlara
derinleştiğinde çılgınlığımızı.
susuyordu kelepçeli dudaklarım.
gülüşünde bedenimi gözlerin yakardı
kuşlar bile oysa yüzümden anlardı!
kimseyi görmüyordu gözümüz
ne başı vardı hikayemizin, ne sonu
dev bir süngerdi içimizde yadsıdığımız
gün be gün eğlenceye benzettiğimiz....
kurulmuştu saatimiz, varlığımız ihtiyardı
avuntudan derinleşen çılgınlığımız intihardı...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş