Saygı Ötesi - 2

suskunluğun kahramanını yarattın gönlünde, gece gündüz acımasızca ateşe verdiğin, alevlerin yaktığı yerleri, ormanları dolaştın her yamuk ağacın sen ( yalnız senin bildiğin ) olmadığı gibi, kanayan yaralarını gönüllerde tükettin ! yelken açtın, yürekleri dolaştın vuruldun, memleket bildiğin topraklardan kovuldun ! sınırlar ayaklarının altında sevemediğin, kaderin öfkesi Hocam ak saçlarında gizli ! unutamadığın rüyaların etkisinde, onurun belgesi yaşadı yüreğinde, paylaşamadığın bir utanç uğuruna yıllarca gizlediğin ! sen bilirsin Hocam, uykusuz geceleri sabahların haince senden uzaklaştığı saatlerce dolaştığın bir karış toprağı, elinde yabancı, mahmurluğun bardağı gecelerine kattığın, boğazında düğümlenen hıçkırık kalıntılarını sevimsiz pençenin hür noktalarında dolaşan kaşlarının zalimce birleştiği hainliğin oklarını sırtında - sevemediğin ! yılmak istedin sessizce kendi benliğinde ormandaki her ağacı çok sevdiğinde her dalında bir sevgi seli bıraktığında okul bahçesinde umutları yüreğinle ektiğinde arkana bakmadan çekip gittin umutlarınla ! bahçeleri adımlar altında, mahkûm ettin hayat kırıntıları ağaçların gölgesinde yıllarca senin usanmadan ışık verdiğin göğsünü siper, savaşında yılmadığın !