Umutsuz Kuşkusuz

hüzünlü bir bekleyiş vuruyor acımasızca bahçesine mevsimlerin oysa, asırlar öncesi kurulmuş dengeler - ilkbahar sonrası gelir bahar, böyle bir düzen sende ne arar ! buharlı penceremden bir bakış bu gün umutsuz, kuşkusuz ! o korkular işte öğretti beni o korkular ki gözleri dümdüz ateş çemberinden yüzü, ne gecesi belli adımlarının ne de gündüzü. buharlı penceremden o bakış bu gün de umutsuz, kuşkusuz ! şu sensizliğe bir alışsam şu sensizliği avucumla yakalasam, kalbinden kalbimi de atsan bir daha bırakmam. fırtınalar, kıyametler koparsan çılgınlığım tam tersine, çoğalır hüzünlü, umutsuz bakışımdan daha büyük asla değil ! buharlı penceremden bu bakış, hep umutsuz kalacak, kuşkusuz !