Altin Rengi Güz

(sonbahar,a...) Altin rengi son yaprakta düstü Hüzzamsi nakarat halleri yankilanirken güz rengiyle kalbimin en iclerine Keder de basti ki, hüzün dolu-dizgin En ince kilcaldamarlarimdan her zerreme. Umursamaz tavirlarin varliginda Acilarin farkindaligi yok madde yüklü yüreklerde. Askim Sonbahar, ah.. güz! Kizil aksamlarinin ihtisamli güzelligi bile Icimi eziyor sevgiyi düslerken. Ve ben yine yalnizliklara gemleniyorum. Sen cok güzelsin sonbahar Ufuktaki grub bile mat ve solgun Inatla canliligini daima Tebessümleri eksilmeyen yüzüme aksetsen de. Seninle yasiyor olmak bana haz veriyor Fantazilerden uzak klise hayatlarin cigligi yankilaniyor Her cadde basi kaldirimlarin üstünde. Öyle güzelsin ki sonbahar Varligin madde ile yüklü oldugu bu alemde Yapmacik gülüslerin itici seslerini duyuyor olmak Senin(güz)renginde aglamama neden olsa da Mevsimlerin icinde seni seviyor olmak Bütün izdiraplari aza indiriyor inan ki. Bazen, sensiz bir boslukta asili kalmis gibi hissetsemde Seni göremeyen kör gözlerin güzelliginin farkinda olamamasi Ruhumda sarsintilar yaratsa da Varligini bilip yasamak ne güzel...