''ay damlası'' bir şiir ağlayarak bütün yangınların harlanmış öznesi olacak. aşk; bedensiz şahitlerin yeminidir.…
azarlama beni! mızrak Vahşi'nin elindeyse uçarı kelimelerin neftesi gibidir bende aşk. kağıtlara çizilmez yağmur!…
bir dilenci gibi kapında tak tak demirleri dövdüğüme bakma bir postacı ruhu ile dağıtıyorum mektuplarımı boşver.…
Uzak olmak yakınında olmaktan daha kolaymış Dua edebiliyorum şimdi. Üç vakit tok yaşamaktansa Hep üşümektense seninle…
Ve bende sarı yapraklar eylülden önce Üşümelerim gelmeden dökecek değilim Sıcak bir kirpik altı, ruhun şezlongu Dipdiri bakınca kadın gözlerin…
VI yılları geri saran bir çıkrığım olsaydı içine dadandığım ay hakisi kuyunun…
Kapandı günce Kapandı kuyu Şiir sona bağlandı…
tutanaklar ateşlendi delil kalmadı şair yaşar mıyız yeniden bir kelebek ruhuyla bize kalan o andan…
VII ateşin, ve denesiz ambarların…
Hayat sele kapılmış İnce bir dal gibidir. Kimine zehir zakkum Kimine bal gibidir.…
Akşama kurduğum bütün köprülerden geçtim Azalttım karanlıkları… Sözüm bitti.…
Demir ateşin karnında Çırakların hantal gövdesine gözyaşı alası Bilmek erimişliği değilsen…
-Sis ve yar, ölü bir şehre ayna olurlar.- Tebdil-i dil ile aşk,…
ne yani sevmiyor musun beni tut elimi o zaman bana bir yalan söyle.