Güncede Kan Tadı

Ve bende sarı yapraklar eylülden önce Üşümelerim gelmeden dökecek değilim Sıcak bir kirpik altı, ruhun şezlongu Dipdiri bakınca kadın gözlerin Umursamam yanağından uçanı Duldana sığınmış bir kaçak gibi Söz, ses çıkarmam Çok yavaş yürürüm kalbinde Öylece, özlerim seni. Soğudum Sesini taklit ederek gelen her kuşa Gökleri nişangâh bilen bir avcı gibi Söylerim sevdiğimi Ellerimi sürerim kanatlarına Ellerime bulaşır ayrılık Sevdim Ben insanoğlu cebinde mermiler Ya bir kafes örerim parmaklarımla Ya bir çifteyi tutarım Evvelim tarihe sığmayacak kadar günah dolu Kan tadında bir günce en masum notum Uzaktan dokunmazsam Saklanmazsam bir ağaç arkasına Elma diye ağlarsa bir çocuk Kim çerci olur Kim çıkar 'üç'ten sonra Soğudum Soğudum Soğudum gerçeğin terekesinden Sevgililere emanet edilecek gibi Yaşayan sanılarak, Açılan sayfaların can damarına Yeni bir kitabı baştan okudum Okudum da bir kez daha terletti Yokluk bir kuyuya sığardı Nefesin ölümü baştan belletti. Soğuyunca sevdim bu provayı Yakınına düşen her yaralı Uçmasız bir Serçe olacak. Sen hiç giden olmazsın… Öyle mi? Ben olurum.