شمارهٔ ۲۶۴
ف فرخی یزدی
0
Altın Yaprak
در پای گلی شبی نهاده سر خویش
دادم به چمن آب ز چشم تر خویش
آنگاه چو مرغ در قفس با اندوه
کردم سر خویش را بزیر پر خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş