شمارهٔ ۴

ف فرخی یزدی
0 Altın Yaprak
ای که پرسی تا به کی دربند دربندیم ما تا که آزادی بود دربند در بندیم ما خوار و زار و بی کس و بی خانمان و دربه در با وجود این همه غم شاد و خرسندیم ما جای ما در گوشه صحرا بود مانند کوه گوشه گیر و سربلند و سخت پیوندیم ما در گلستان جهان چون غنچه های صبحدم با درون پر ز خون در حال لبخندیم ما مادر ایران نشد از مرد زاییدن عقیم زان زن فرخنده را فرزانه فرزندیم ما ارتقاء ما میسر می شود با سوختن بر فراز مجمر گیتی چو اسفندیم ما گر نمی آمد چنین روزی کجا دانند خلق در میان همگنان بی مثل و مانندیم ما کشتی ما را خدایا ناخدا از هم شکست با وجود آنکه کشتی را خداوندیم ما در جهان کهنه ماند نام ما و فرخی چون ز ایجاد غزل طرح نو افکندیم ما

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.