Beni Anlayacaksın

-I- bir gün mavi bir göğün beyaz ezgisini duyacaksın her yanı kasvet sarmış geçmişinden sıyrılıp aşka ölümüne sarılacaksın umutlarını şaraba karıp sevinç gözyaşlarıyla ağlayacaksın gülen bir çift göze neşeyle bakıp çorak topraklar gibi ıslanacaksın beni, sevdiğinde sevildiğinde anlayacaksın -II- ellerinden emeklerin akarken kendini kese kağıdı sanacaksın sırtındaki kamburun sülalesine çatıp kahpe bir düzende kaybolacaksın çantanı yeniden koluna takıp başkaları için çalışacaksın düşlerinin bağrına bir kurşun sıkıp içine içine ağlayacaksın beni ezildiğinde sömürüldüğünde anlayacaksın -III- gündüzün geceyle buluşacak her günü bir önceki gün sanacaksın içindeki enkazlardan sıyrılıp kaleme ve şiire duracaksın bağlamanın gövdesine abanıp acılı bir türkü tutturacaksın ağdalı cümlelere imgeler katıp dünyayı kurtardığını sanacaksın beni yazdığında okuduğunda anlayacaksın -IV- ve bir gün çiçekler açmaya durmuşken dalında umutlarını zamansız bir rüzgara bırakacaksın tutunamadığın topraktan kopup koca bir çınar gibi sarsılacaksın köklerinden binlerce yıllık acıyla sarsılıp sararan dallarından kuruyacaksın hiç mi hiç yaşamadığını sanıp boş geçen anlarına çok yanacaksın beni öldüğümde öldüğünde anlayacaksın ezilen zamanlardan