Siyah/kırmızı

ne zaman kendime dönsem ensemden vuruyor kanamalı hikayem ve ne zaman sana dönsem yüzümü yandığımla kalıyorum her dem say ki kurumaya yüz tutmuş bir ırmaktım yaşanmamış anlarımdan sürüklendim sevdana de ki kupkuru bir topraktın ve beni kurutmasaydın sen de yeşerecektin ne dağ ne taş ne de çöl engel değildi sana çoğalıp çağlamama yürek mesafesiydi sadece sebebim ağlamama oysa hiç ağlamadım duaya durduğum zamanların dışında ki umut etmek ağlamaksa hatta razı gelmekse ölmeye ve yanmaksa her sevenin kaderi boya küllerimi kırmızıya her aşk bir umuda sarılmakta her umut mavi bir ganimete adanmakta ki ben senin siyahını da sevdim eğer kazanmak buysa yoruldum sayma adı sende s/aklı bu hikayenin şehirler dolusu insan kitaplar dolusu şiir mevsimler dolusu güneş senin gözlerin şimdi bir kurşun büyüt gözlerinde vursun beni bakışların hem isterim aşkta acı olmasın Hem isterim kanasın şu sol yanım Zor/lanan zamanlardan