Bir Efsanenin İki Yüzü

Efsane kahramanı narsis Pek güzel Pek alımlı bir gençmiş O kadar ki Su içerken bir gün dereden Hayran kalmış güzelliğine Suların aynasında görünce kendini Eğilince daha çok görebilmek için Bir baş dönmesiyle düşmüş sulara Boğulup gitmiş Geride nergis'i bırakmış güzelliğinden iz Su kenarlarında açan Ve süsleyen dünyayı binlerce yıldır Derdine yansın insanoğlu Narsist'liği sürdürüyor hâlâ Şu farkla ki Suların aynasına bakarken değil Doğayla boğuşurken beğeniyor kendini Doğayı bozdukça hayran kalıyor gücüne Gücüne hayran kaldıkça bozuyor doğayı Diyor ben neymişim O hızla büsbütün çullanıyor doğaya Kirletiyor alabildiğine çevresini Bir gün bu baş dönmesiyle düşer Boğulur yarattığı pislik deryasında Ve geride bir ot bile bırazmaz üstelik