O Uzak Göçebeler Epeydir Göçebeler

“say acı olanı, uyanık tutanı say beni de onlara kat...” -paul celan- ı nerdesin? Beni anlamazsan duyulmaz sesim Masallar öldü O sevilen yüzler de Ömrüm ölü yüzlerle arkadaş Yaslı sözlerle, yitik güzlerle İnfazlarda o güllerle arkadaş... * hey güller, martıları bilir misiniz kaç metre küp ter kaç milyon megavat keder yüklenir otobüsler sorsam... sorsam anlatabilir misiniz? O uzak göçebeler Epeydir göçebeler... II Masallar öldü Öpülesi yüzler de Biz bu dağların buzulundayız El vurup yüz sürdükçe zamanın aynasına Gördük ki tufanlar ortasındayız Masallar öldü Yaralıdır düşler de Biz aynı notalardayız Köhne rüyalardayız İlkyazlar yağma Esriktir gülüşler de Hangi anılarla avunmalardayız? O uzak göçebeler Epeydir göçebeler... III Daha aşklarımız kuruyor, dağlar kuruyor Hızla ölüyor herşey, hızla soluyor Bu yüzden kahrını dağlara salan uzak bir yıldız gibi Yıldızını uzaklara salan kahırlı dağlar gibi Yıldızsız dağ, dağsız yıldızlar gibi Yaşamak Bile bile Üstelik kuşlar gibi Üstelik kuşlar gibi... IV Yine geceyi bir kurşun sesi vurdu Kimse görmedi, kimse! Fail de beraat, meçhul de Ölüm oyununda duraklardayız Artık kimse gecikmiş telaşlarla koşmaz sevişmelere Şu yıkımlarda savrulan ömrümüzdür Savruldukça küçülüp çürüyen ömrümüzdür Biz külü, kül de bizi tanımlar Ağlar... V Büyük sevgiler büyük ölürler Papatyalar, akarsular ölürler Kan sıçrar seherin göğsüne vurur Masallar ölür, düşler ölürler (oysa kim bilir ki yanağımda yangınlardan çok önce o yarin bıraktığı öpüş izi var yüreğimde oralardan kalan bir düş izi var...) VI Kaç ömür eskittik şunca yaşamışlıkla Nerdesin? Nerdesin? Beni anlamazsan duyulmaz sesim (daha bizi soracak olursan burada her şey hiç bilmediğin gibi; daha beni soracak olursan: “herkesin biraz faili olduğu meçhul bir cinayetim şimdi! ”)