Ayrılık

Üstüne titredim incinir diye Gönlümü kapadım başka sevgiye Ayrılık bizi hasret koydu Döndüm deliye. Bir ateş gönlümü yakar kavurur Sönmüş ocağım da külü savrulur Bir hançer günlerdir bağrımı vurur İçime kan damlıyor ılık ılık Gülemem ezelden bahtım karanlık Şu zalim dünyadan hiç mi hiç Tat alamadım. Kahretti tüketti beni ayrılık Hiçbir şey teselli etmiyor beni Ayırdı bizi Mevla’m sitem etmedim yine Yalvardım yakardım kavuştur bizi diye Ya Rab bu ıstırap bu kadar niye Aht ettim kavuşursam Ayrılmam ölürüm Ölürüm diye.