Zevklerin Sonu

Dünyanın yuttuğu bir insanım ben Kendimi kaybettim, bulamıyorum Bütün zevkler bitti tattım her zevkten Dünyadan hiçbir zevk alamıyorum Gün geldi sarhoşla sofralar kurdum Esrarkeş olup da zevkten kudurdum Zehirli ağaçtan meyveler derdim Yaşlılık, elinden kurtulamıyorum Anladım kahpeymiş felek gerçekten Birden küstü bana tam dostuz derken Elim bomboş kaldı burdan giderken Bir çıkış var mıdır, bilemiyorum Gençlikte yellere verdim gönlümü Bitmez birşey gibi yedim ömrümü Nasıl bozayım ki ölüm emrini Kalbim pasla dolmuş, silemiyorum